martin garrix

Vonnis in de zaak tussen Zonamo Underground en Mo Temsamani

In april 2019 heeft de Rechtbank Amsterdam uitspraak gedaan in de zaak tussen Mo Temsamani en Zonamo Entertainment. Zonamo exploiteert onder meer een bekend YouTube-kanaal en maakt daar zelf de video’s voor.

Feiten

In oktober / november 2015 is een muziekvideoclip gemaakt van de track “Lauw” van Boef. Temsamani heeft daarvoor het intro geschreven en gezongen. Hij heeft dus een auteursrecht op de tekst en een naburig recht op zijn uitvoering van die tekst. Boef heeft dezelfde rechten. Harun B is producer die de muziek (of in ieder geval de beat) heeft gemaakt, uitgevoerd en waarschijnlijk ook opgenomen. Hij heeft daarmee een auteursrecht als componist, een naburig recht als uitvoerend artiest en in beginsel een naburig recht of masterrecht als fonogrammenproducent.

De track komt uit onder onduidelijke omstandigheden. Uit het vonnis lijkt naar voren te komen dat de track is gelekt, maar desalniettemin de charts heeft veroverd en in korte tijd platinum is gegaan.

Daarna ontstaat er een ruzie over de exploitatie en de voorwaarden daarvan. Het ging daarbij met name over de vraag of er wel een ‘billijke vergoeding’ werd betaald aan Temsamani. Partijen hebben die ruzie proberen op te lossen, maar dat is blijkbaar niet gelukt.

In juni 2016 heeft Temsamani een track uitgebracht waarbij het refrein precies hetzelfde is als het intro van de Boef-track.

Argument 1: inbreuk

Temsamani stelt dat hij pas sinds juli 2017 lid is van Buma/Stemra, maar dat de afspraken en exploitatie daarvoor hebben plaatsgevonden. Buma en Stemra mochten volgens hem op dat moment nog geen toestemming geven voor de exploitatie van zijn werk. Ook al wordt die toestemming later wel gegeven, dan zou hij volgens artikel 27 lid 1 van de Auteurswet daarna ook nog tegen inbreuk kunnen optreden.

De rechter oordeelt echter dat niet is aangetoond dat de componist pas sinds juli 2017 lid was. Zie hier het belang van schriftelijk bewijs. Een bevestiging van die inschrijving of een verklaring van Buma/Stemra was hier wel zo makkelijk geweest.

Argument 2: geen redelijke vergoeding

Temsamani vindt dat € 1.500 + 2% van de royalty’s niet is aan te merken als een redelijke vergoeding. De rechter stelt hem in het ongelijk, omdat zijn bijdrage maar erg klein is en de exploitatieperiode (op dat moment) maar een jaar bedraagt.

Rechtbank Amsterdam vindt verder dat er geen sprake is van inbreuk, omdat Zonamo aan Buma/Stemra betaalt voor de openbaarmaking en verveelvoudiging van de muziek. Dit geld komt via die collectieve beheersorganisatie als het goed is ook gewoon bij Temsamani terecht.

Argument 3: geen goede naamsvermelding

Verder is in geschil dat Zonamo Underground niet aan correcte naamsvermelding zou hebben gedaan. Temsamani had dit al bij zijn exploitatievoorwaarden duidelijk gemaakt, maar de manier waarop precies, dat zegt het vonnis niet. In de procedure was hij in ieder geval van mening dat zijn naam in de titel van de track moest terugkomen; Lauw (featuring Mo Temsamani) bijvoorbeeld. De rechter oordeelt echter dat dit geen redelijke vorm van naamsvermelding is in de zin van artikel 25 Auteurswet.

Daar valt wel over te twisten vind ik. Allereerst, als je dat zo afspreekt, dan zie ik niet in waarom daar niet aan zou moeten worden voldaan (al is het de vraag of dat expliciet zo is gebeurd). Ten tweede zie je wel bij meer tracks dat de featuring artist in de titel wordt genoemd en soms zelfs ook de producer. Juist die naamsvermelding is erg belangrijk voor de niet-hoofdartiest. Maak daar dus goede afspraken over. De rechter vindt dat Temsamani, althans diens advocaat dit niet duidelijk of goed genoeg heeft beargumenteerd. Temsamani zou hierover een afspraak hebben gemaakt met Boef, maar laat ook hier na om die afspraak te concretiseren of te bewijzen. Zonamo Underground stelt dat zij de naam van Temsamani waar mogelijk heeft genoemd en daarmee heeft voldaan aan haar verplichtingen op grond van de wet. Wederom; het belang van een goed en duidelijk contract waar staat wie, wanneer, wat moet doen en wanneer er aan die verplichting is voldaan.

Oordeel zelf over de naamsvermelding: duidelijk genoeg of moet dit ook nog in de titel van de track?

Screenshot van YouTube bij “Lauw”

Proceskosten

Een reden te meer om duidelijke contracten te hanteren; de proceskosten van zo’n ruzietje. Die zijn echt niet mals. Als je kijkt om welke bedragen het hier gaat, dan zul je schrikken: € 26.497,93 in totaal, waarvan € 14.940,61 voor het geschil dat hierboven staat omschreven.

Tegen-eis

Zonamo heeft ook een tegen-eis ingesteld, een zogenaamde “eis in reconventie”. De eis in de dagvaardging wordt in zo’n geval overigens de “eis in conventie” genoemd. Weet je dat ook weer. Die eis ging er in deze zaak met name over wie mastereigenaar is en dus een naburig recht heeft als fonogrammenproducent. De rechter vindt dat daar niet genoeg gegevens en argumenten over naar voren zijn gebracht en dus krijgen we daar niet echt een insight over. Omdat de eis in recoventie wordt afgewezen, moet Zonamo hiervoor € 4.732,60 aan Temsamani betalen.

Conclusie

Flink balen dus voor beiden! Er zijn wel een aantal lessen te trekken uit de ruzie:

1. gebruik goede en duidelijke contracten;

2. leg mondelinge afspraken vast (bijvoorbeeld door bevestiging per e-mail);

3. geen bewijs, geen zaak;

4. bezint eer ge begint, de kosten van zo’n rechtszaak zijn flink;

5. bekijk in een onderhandeling wat je beste wegloop-alternatief is.

Hulp nodig?

Heeft iemand jouw muziek openbaargemaakt zonder jouw naam te vermelden of heb je hulp nodig bij featuring contracten? Let me know!

Petit Legal